انْقَضَتْ ايامُهُ اقامَ وَلِيَّهُ عَلِىَّ بْنَ ابى طالِبٍ ، روزگار آن حضرت سپرى شد برگماشت على بن ابيطالب صَلَواتُكَ عَلَيْهِما وَآلِهِما ، هادِياً اذْ كانَ هُوَ الْمُنْذِرَ را - كه درودهاى تو بر هر دوى آنها و بر آلشان - براى راهنمائى زيرا آن جناب بيم‌دهنده وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ، فَقالَ وَالْمَلَأُ امامَهُ : مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ و راهنماى هر ملتى بود ، و در همين باره در برابر مردم حاضر فرمود : هر كه من سرپرست اويم فَعَلِىٌّ مَوْلاهُ ، اللهُمَّ والِ مَنْ والاهُ ، وَعادِ مَنْ عاداهُ ، على سرپرست او است خدايا دوست دار هر كه دوستش دارد و دشمن دار هر كه دشمنش دارد وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ ، وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ ، وَقالَ : مَنْ كُنْتُ و يارى كن هر كه ياريش كند و خوار كن هر كه دست از ياريش بردارد ، و فرمود : هر كه من ا نَا نَبيَّهُ فَعَلىٌّ اميرُهُ . وَقالَ : ا نَا وَعَلىٌّ مِنْ شَجَرَةٍ واحِدَةٍ پيامبر او هستم على فرمانرواى او است ، و فرمود : من و على هر دو از يك درخت هستيم وَسائِرُالناسِ مِنْ شَجَرٍ شَتّى ، وَاحَلَّهُ مَحَلَّ هارُونَ مِنْ و ساير مردم از درختهاى متفرقى هستند ، و رتبهء او را نسبت به خود چون رتبهء هارون نسبت به موسى مُوسى ، فَقال لَهُ : انْتَ مِنّى بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى قرار داد و به دو فرمود : مقام تو در پيش من مانند مقام هارون است به موسى الَّا انَّهُ لا نَبىَّ بَعْدى . وَزَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَيِّدَةَ نِساءِ جز اينكه پيامبرى پس از من نيست و تزويج كرد به او دخترش بانوى زنان الْعالَمينَ ، وَاحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ ما حَلَّ لَهُ ، وَسَدَّ جهانيان را وحلال‌كرد براى او از مسجدش آنچه براى خود او حلال بود ، و ببست